Geschilbesluiten van de Autoriteit Consument en Markt (deel 24)
Dit blogartikel is onderdeel van een reeks waarin wij verschillende geschilbesluiten behandelen. Onderaan dit artikel vindt u de links naar de overige artikelen.
ACM oordeelt over aansluitkosten en de specificatie daarvan
Inleiding
Partijen die een geschil hebben met de netbeheerder over de wijze waarop deze zijn taken en bevoegdheden op grond van de Elektriciteitswet 1998 (of de opvolger daarvan: de Energiewet) uitoefent, kunnen een dergelijk geschil voorleggen aan de Autoriteit Consument en Markt (“ACM”). In dit blogbericht bespreken wij zo’n geschilbesluit van de ACM. Deze zaak gaat over de aansluitkosten op het elektriciteitsnet.
De zaak TPSolar – Liander
TPSolar Nederland B.V. en de gelieerde projectvennootschap TPSolar Vijfhuizerweg B.V. (samen: TPSolar) ontwikkelen en beheren ecologische zonneparken. Voor Zonnepark Vijfhuizerweg is een geschil ontstaan tussen TPSolar en netbeheerder Liander N.V. (Liander) over een aansluiting op het net met een capaciteit van 20 MVA. Het geschil gaat over de hoogte van de aansluitkosten die Liander in rekening brengt en over hoe duidelijk deze kosten in de offerte zijn uitgelegd.
TPSolar vindt dat de aansluitkosten te hoog zijn. Liander moet TPSolar aansluiten op het dichtstbijzijnde punt in het elektriciteitsnet. Bij aansluitingen groter dan 10 MVA moet dit punt ook genoeg capaciteit hebben. Liander en TPSolar verschillen van mening over wat het dichtstbijzijnde punt is. TPSolar wijst op een al bestaande kabel. Liander gaat van een nieuw aan te leggen kabel uit. Dit verschil zorgt voor een groot verschil in kosten.
Daarnaast stelt TPSolar dat de offerte van Liander niet voldoet aan de regels uit de Tarievencode Elektriciteit.
Uitspraak ACM
De ACM oordeelt dat Liander het dichtstbijzijnde punt op het net goed heeft bepaald. Dit begrip gaat niet over de fysieke afstand, maar over het punt waar zij de aansluiting technisch op een redelijke manier kan realiseren. Bij aansluitingen boven 10 MVA moet Liander niet alleen kijken naar de beschikbare capaciteit, maar ook naar de betrouwbaarheid en veiligheid van het net.
Volgens Liander is de bestaande kabel, waar TPSolar naar verwijst, voor een ander doel bedoeld. Met deze kabel wil Liander het elektriciteitsnet versterken door extra verbindingen tussen delen van het net aan te leggen. Dit noemt men ook wel het vermazen van het net. Door vermazen ontstaat meer capaciteit en kan elektriciteit flexibeler worden verdeeld over in dit geval honderden afnemers.
Zo’n afweging valt binnen de bevoegdheden van de netbeheerder. Met het oog op de betrouwbaarheid en veiligheid van het net kan zij op deze kabel geen aansluiting van 20 MVA maken. Daarom moet het door Liander gekozen aansluitpunt als het dichtstbijzijnde punt worden gezien.
Met betrekking tot de kostenspecificatie in de offerte overweegt de ACM als volgt. Het doel van de wettelijke voorwaarden voor offertes van netbeheerders is om transparantie en vergelijkbaarheid te bevorderen. Daarom is vastgelegd waaraan het aansluittarief moet voldoen en uit welke componenten dit tarief mag bestaan. Zo moet de aansluitvergoeding bijvoorbeeld zijn gebaseerd op vooraf berekende projectkosten (zogeheten voorcalculatorische kosten).
De ACM oordeelt dat de offerte van Liander niet aan de wettelijke eisen voldoet. Zo moeten de loonkosten duidelijk worden uitgesplitst naar de verschillende werkzaamheden, zoals de knip, de verbinding en de beveiliging. Ook moet inzichtelijk zijn welk uurtarief wordt gehanteerd en hoeveel uren in totaal in rekening worden gebracht. Liander heeft echter alleen een totaalbedrag voor de loonkosten in de offerte opgenomen. Ook wat betreft de materiaalkosten moet de offerte per afzonderlijk component een beschrijving geven en de bijbehorende kosten vermelden. In de offerte van Liander ontbreekt een dergelijke specificatie evenwel. Het gevolg is dat niet uit de offerte blijkt op welk punt Liander de aansluiting gaat realiseren.
Conclusie
De netbeheerder heeft als taak het elektriciteitsnet te beheren en verder te ontwikkelen en heeft daarbij de ruimte om een eigen afwegingen te maken. Daarom kan het voor een aansluiting nodig zijn om nieuwe infrastructuur aan te leggen, ook als er al bestaande infrastructuur ligt, bijvoorbeeld omdat de netbeheerder met die bestaande infrastructuur andere plannen heeft. Het aanleggen van nieuwe infrastructuur leidt tot hogere aansluitkosten. De netbeheerder moet hierover wel transparant zijn in de offerte en duidelijk aangeven waarvoor de kosten worden gemaakt, hoeveel uren daarmee gemoeid zijn en hoe deze kosten zijn opgebouwd.
Heeft u naar aanleiding van bovenstaand artikel een vraag? Bijvoorbeeld over het dichtstbijzijnde aansluitpunt of over de aansluitkosten? Neem dan contact op met Cees Verburg of Ale van der Wielen, onze energierecht advocaten.
Dit blogartikel is onderdeel van een reeks waarin wij verschillende geschilbesluiten behandelen. Klik hieronder om de overige delen van deze reeks te lezen.
Deel 1 – Betalingstermijn van 14 dagen redelijk?
Deel 2 – De “vrij absolute” aansluitplicht van de netbeheerder
Deel 3 – Netverzwaring en de wijziging van bestaande aansluitingen
Deel 4 – De redelijke aansluittermijn bij een grootverbruikaansluiting
Deel 5 – Kan een gesloten distributiesysteem wel een hoogspanningsdeel omvatten?
Deel 6 – Het opknipverbod uit de Elektriciteitswet en de aansluitplicht van de netbeheerder
Deel 7 – De netbeheerder en het plaatsen van zonnepanelen voor eigen verbruik
Deel 8 – De aansluit- en transportplicht van TenneT bij een interconnector
Deel 9 – De redelijke aansluittermijn bij kleinverbruikaansluitingen
Deel 10 – Kosten netverzwaring voor netbeheerder
Deel 11 – Aansluitplicht netbeheerder bij gesloten distributiesysteem
Deel 12 – ACM doet uitspraak over kosten aansluiting
Deel 13 – ACM oordeelt dat de taken van de netbeheerder enkel strekt tot de eigen netten
Deel 14 – Wat is nu het gecontracteerd transportvermogen exact?
Deel 15 – Meterstanden en navorderingsnota’s
Deel 16 – Stedin handelt in strijd met regels over toekenning transportcapaciteit elektriciteit
Deel 17 – Aansluittermijn van 70 weken niet onredelijk?
Deel 18 – Klacht zonnepark gegrond door onvoldoende onderzoek door Enexis
Deel 19 – Netbeheerder mag aanbetaling vragen voor plaats in wachtrij
Deel 20 – ACM velt oordeel in geschil over de toekenning transportcapaciteit voor elektriciteit
Deel 21 – ACM over geschil wachtlijstplaatsing en afwijzingsmotivering
Deel 22 – Transporttarief gebaseerd op contract, niet op gebruik
Deel 23 – Overzetten naar N-0-net mag, maar niet zonder zorgvuldige afweging
Deel 24 – Dichtsbijzijnde aansluitpunt en aansluitkosten: ACM geeft richting
