Geschilbesluiten van de Autoriteit Consument en Markt (deel 28)
Dit blogartikel is onderdeel van een reeks waarin wij verschillende geschilbesluiten behandelen. Onderaan dit artikel vindt u de links naar de overige artikelen.
ACM velt oordeel in geschil over de toekenning van transportcapaciteit
Inleiding
Partijen die een geschil hebben met de netbeheerder over de wijze waarop deze zijn taken en bevoegdheden op grond van de Elektriciteitswet 1998 (of de opvolger daarvan: de Energiewet) uitoefent, kunnen een dergelijk geschil voorleggen aan de Autoriteit Consument en Markt (“ACM”). In dit blogartikel bespreken wij zo’n geschilbesluit van de ACM. Deze zaak gaat over de transportverplichting van de netbeheerder en de mogelijkheid om het gecontracteerd transportvermogen eenzijdig te verlagen.
De zaak Van Tuijl Kesteren – Liander
P.C. Van Tuijl Kesteren B.V. (“Van Tuijl”) heeft in 2009 een aansluit- en transportovereenkomst gesloten met Liander N.V. (“Liander”). Op grond van deze overeenkomst beschikt Van Tuijl over een gecontracteerd transportvermogen voor teruglevering van 2.788 kW. Liander heeft dit vermogen in 2021 eenzijdig verlaagd naar 2.000 kW, onder verwijzing naar de geldende deelmarktgrenzen.
Zoals uitgelegd in deel 27 van deze reeks (CBb Biotech/Stedin), zijn deelmarkten categorieën waarin een netbeheerder tarieven en diensten kan indelen. In welke categorie een aansluiting valt, hangt af van de aansluitcapaciteit. De grenzen tussen die categorieën zijn vastgelegd in de Netcode elektriciteit. Een netbeheerder mag echter onder omstandigheden van deze grenzen afwijken.
Voor het net waarop Van Tuijl is aangesloten, gelden afwijkende deelmarktgrenzen. Liander heeft de aansluiting van Van Tuijl ingedeeld in de zogeheten MS-deelmarkt, die van toepassing is op aansluitingen met een gecontracteerd transportvermogen van 136 kW tot en met 2.000 kW.
De deelmarktgrens van de aansluitcategorie ligt op 2.000 kW. In de aansluit- en transportovereenkomst was echter een hoger gecontracteerd transportvermogen opgenomen. Daarom heeft Liander het gecontracteerde transportvermogen verlaagd naar de deelmarktgrens.
Van Tuijl kan zich niet verenigen met de eenzijdige verlaging door Liander en heeft een klacht ingediend bij de ACM.
Liander voert verweer en stelt onder meer dat zij in strijd met het discriminatieverbod zou handelen als zij Van Tuijl een transportvermogen van meer dan 2.000 kW toestaat.
Uitspraak ACM
De ACM oordeelt dat de geldende deelmarktgrenzen Liander niet verplichten om het gecontracteerde transportvermogen voor teruglevering van Van Tuijl te verlagen van 2.788 kW naar 2.000 kW. Daarbij is van belang dat Van Tuijl al beschikt over een bestaande aansluiting en geen nieuwe aansluiting heeft aangevraagd die buiten de deelmarktgrenzen valt. Volgens de ACM grijpen de deelmarktgrenzen niet in op bestaande transportrechten van aangeslotenen voor zover die rechten de deelmarktgrens overschrijden, maar binnen de aansluitcapaciteit blijven.
Hieruit volgt dat een wijziging van de deelmarktgrenzen Liander geen bevoegdheid geeft om het transportvermogen voor teruglevering eenzijdig te beperken. Deelmarktgrenzen bepalen namelijk uitsluitend in welke tariefcategorie een aansluiting valt, terwijl het gecontracteerde transportvermogen een bestaand recht betreft dat niet door die grenzen wordt bepaald.
Bovendien volgt de ACM niet het standpunt van Liander dat sprake zou zijn van strijd met het discriminatieverbod. Dit beginsel houdt in dat gelijke gevallen gelijk moeten worden behandeld en ongelijke gevallen juist verschillend, naar de mate waarin zij van elkaar verschillen.
In dit geval verschilt Van Tuijl wezenlijk van andere aangeslotenen. Zo beschikt Van Tuijl al over een aansluiting, terwijl bij nieuwe aanvragen niet meer transportvermogen wordt toegekend dan de geldende deelmarktgrens. Daarnaast onderscheidt Van Tuijl zich van andere aangeslotenen met een bestaande aansluiting doordat zij al een gecontracteerd transportrecht voor teruglevering van 2.788 kW heeft. Daarmee gaat het niet om gelijke gevallen en is er dus geen strijd met het discriminatieverbod.
Conclusie
Deze zaak maakt duidelijk dat een netbeheerder het gecontracteerde transportvermogen niet zonder meer eenzijdig mag verlagen. Een wijziging van deelmarktgrenzen geeft daarvoor op zichzelf geen grondslag. Deze grenzen bepalen namelijk alleen de indeling in tariefcategorieën en niet de omvang van het transportrecht.
Daarnaast bevestigt de uitspraak dat van strijd met het discriminatieverbod geen sprake is wanneer een aangeslotene zich feitelijk onderscheidt van andere gevallen, zoals hier door het bestaande transportrecht en de bestaande aansluiting.
Heeft u naar aanleiding van bovenstaand artikel een vraag? Bijvoorbeeld over het dichtstbijzijnde aansluitpunt of over de aansluitkosten? Neem dan contact op met Cees Verburg of Ale van der Wielen, onze energierechtadvocaten.
Dit blogartikel is onderdeel van een reeks waarin wij verschillende geschilbesluiten behandelen. Klik hieronder om de overige delen van deze reeks te lezen.
Deel 1 – Betalingstermijn van 14 dagen redelijk?
Deel 2 – De “vrij absolute” aansluitplicht van de netbeheerder
Deel 3 – Netverzwaring en de wijziging van bestaande aansluitingen
Deel 4 – De redelijke aansluittermijn bij een grootverbruikaansluiting
Deel 5 – Kan een gesloten distributiesysteem wel een hoogspanningsdeel omvatten?
Deel 6 – Het opknipverbod uit de Elektriciteitswet en de aansluitplicht van de netbeheerder
Deel 7 – De netbeheerder en het plaatsen van zonnepanelen voor eigen verbruik
Deel 8 – De aansluit- en transportplicht van TenneT bij een interconnector
Deel 9 – De redelijke aansluittermijn bij kleinverbruikaansluitingen
Deel 10 – Kosten netverzwaring voor netbeheerder
Deel 11 – Aansluitplicht netbeheerder bij gesloten distributiesysteem
Deel 12 – ACM doet uitspraak over kosten aansluiting
Deel 13 – ACM oordeelt dat de taken van de netbeheerder enkel strekt tot de eigen netten
Deel 14 – Wat is nu het gecontracteerd transportvermogen exact?
Deel 15 – Meterstanden en navorderingsnota’s
Deel 16 – Stedin handelt in strijd met regels over toekenning transportcapaciteit elektriciteit
Deel 17 – Aansluittermijn van 70 weken niet onredelijk?
Deel 18 – Klacht zonnepark gegrond door onvoldoende onderzoek door Enexis
Deel 19 – Netbeheerder mag aanbetaling vragen voor plaats in wachtrij
Deel 20 – ACM velt oordeel in geschil over de toekenning transportcapaciteit voor elektriciteit
Deel 21 – ACM over geschil wachtlijstplaatsing en afwijzingsmotivering
Deel 22 – Transporttarief gebaseerd op contract, niet op gebruik
Deel 23 – Overzetten naar N-0-net mag, maar niet zonder zorgvuldige afweging
Deel 24 – Dichtstbijzijnde aansluitpunt en aansluitkosten: ACM geeft richting
Deel 25 – ACM: Liander moet afwijzing transportcapaciteit concreet motiveren
Deel 26 – ACM: transportschaarste kan redelijke aansluittermijn verlengen
Deel 27 – CBb over vaststelling afwijkende deelmarktgrenzen
Deel 28 – ACM velt oordeel in geschil over de toekenning van transportcapaciteit